De doos …

Overal in de wereld zetten studerende schoolgangers zit schrap voor de clash die er zit aan te komen : de eindexamens. Een cyclisch gebeuren dat gepaard gaat met de nodige stress, lichamelijke en psychologische ongemakken. Diegenen die deze beklemmende momenten achter hun hebben kunnen laten kijken met gemengde gevoelens naar de eenzame bleke student, kromgebogen over zijn bureau, hun blik afwisselend dansend over hatelijke lettertjes, definities, formules en de uitnodigende blauwe lucht. Binnenkort het WK voetbal. Ik voel met hen de pijn. De weerman voorspelt al 45°C in de lommer. ’s Nachts nog warmer.

Het grote lijden lag al een paar jaar achter mijn atletische rug maar omdat de masochist in mij nog naar de les gaat – fotografie weet u wel – is een beetje examenstress mij niet vreemd en deel ik in de klappen. En bijgevolg ook de pijn. Een onbenoembaar uitstelgedrag noopt mij namelijk elke keer weer op het einde van het schooljaar alle zeilen bij te zetten – heb ik ook een diploma van – en een eindsprint in te zetten om alles nog tijdig bij de drukker te krijgen en zo toch nog alles netjes af te leveren bij de docenten / jury.

Omdat het dit schooljaar een specialisatiejaar was, Reclamefotografie, was het ‘Photoshoppen’ nooit veraf. Ik had dan ook al kunnen weten dat de afwerking etwas langer zou kunnen uitvallen dan normaal. Maar dat uitstelgedrag …

Eén van de opdrachten : productshot van een nieuw product waarvan de verpakking nog niet in productie is gegaan. Proefverpakking is door tientallen handen gegaan en is nogal gehavend. Foto moet worden gemaakt voor promotiedoeleinden en ‘foutjes’ (sic!) dienen te worden gecorrigeerd in postproductie. Hahaha, nog nooit zo zuur gelachen. Na uitvergroten leek de doos niet door een paar handjes te zijn gegaan maar als speeltje gebruikt door een roedel rottweilers met hondsdolheid.

Uuuuuren heb ik aan mijn scherm en computer doorgebracht. Vloekend op alles en iedereen ,maar bon, ik ben bevallen van een resultaat. Het is geen schoon kind, maar wel het mijne. Het zal de cover van ‘Vogue’ wel niet halen maar zou toch voorbij de kwaliteitscontrole van de locale Aldifolder moeten geraken. Hoop ik. En nu met spanning wachten op het verdict van de jury.

Enjoy !

 

Het bruggetje ? Om Mrs. Z. een pleziertje te gunnen. Ze zit tenslotte ook peentjes te zweten boven haar bureau. En de lucht is blauw …

 

 

Slu !

Tjerri