I scream …

Iedereen is Charlie dezer dagen. Men schreeuwt het uit van ontzetting, woede, frustratie, benoem het maar, laat je gaan, superlatieven zijn in. De virtuele inkt van mijn woorden in mijn vorig blogje waren nog niet opgedroogd of de oorlog brak uit in een straat van Verviers. Niet de ver-van-mijn-show maar Ver-viers. Of all places. Mijn woorden bleken dus niet verstoken van enige profetie en het is hier beginnen te druppelen.

Misschien toch maar uitkijken met woordspelingen, van profetie naar profeet is maar een kleine stap, slechts één letter verschil. Opletten dus met grapjes en grollen, want een overgrote meerderheid van de moslims heeft zeer lange tenen als het gaat over hun geloof, bestseller of idool. Gelukkig maar dat diezelfde overgrote meerderheid de Nederlandse taal niet machtig is en deze blog alsnog niet bezoekt, zo niet zou deze jongen Houellebecqgewijs moeten onderduiken. Aber kapitulieren werden wir nicht !

Die laatste zin zal wel niet helemaal politiek correct zijn maar ik beroep me graag op de vrije meningsuiting, je weet wel, één van die moeizaam verworven rechten van onze westerse democratie, iets dat men blijkbaar vandaag herontdekt. En alsjeblieft, laat na om ‘vrije meningsuiting’ en ‘maar’ in één en dezelfde zin te gebruiken ! Je begeeft je op een hellend vlak waarvan je (nog) niet beseft hoe steil het is en hoeveel bruin zeep er is op uitgesmeerd. Dat de moslims, islam apologeten en bij uitbreiding alle aanhangers van een of ander geloof eindelijk mogen beseffen dat het uiten van de gedachte het wezen van het bestaan is en dat het denken zich nooit mag laten onderwerpen, zeker niet aan een dogma of godsdienst, want zich onderwerpen betekent het einde van alle denken.

Vinden we allemaal niet dat volwassen mensen met ingebeelde vrienden, minstens een beetje, gek zijn ? Nu dan …

Maar vogeltjes zingen zoals ze gebekt zijn en wat baten kaars en bril als de uil niet zienen wil ? En zo kom ik tot terug tot de kern van deze blog, fotografie. Kijk eens naar het vogeltje is niet enkel bestorven op de lippen van de potloodventer maar ook op die van de natuurfotograaf. De titel in de aanhef was al een ballonnetje om onderstaande schoonheid aan te kondigen. Een van hen diende als inspiratie voor mijn kerstkaart, de anderen mogen nu opdraven of opvliegen zo u wil. Jammer van een gebrek aan licht toen ik afdrukte maar het weer zat tegen en veel tijd krijg je niet om deze ijsvogels te fotograferen. Volgende keer beter. En voor wie leest om te leren, de Engelsen noemen dit vogeltje een ‘Common Kingfisher’ en Bart De Wever noemt dit een Albedo athhis. Geen dank.

 

 

Het bruggetje ? Toen ik bovenstaande tekst uittypte zat ‘I scream you scream, we all scream for ice cream’ in mijn hoofd maar toen klonk plots dit deuntje op de achtergrond en ik dacht, ‘yep, dit is ‘em’ …

 

 

Amen …

Tjerri

 

Advertenties

I AM CHARLIE …

De nieuwjaarswensen echoën nog op mijn net- en trommelvlies en ik kan al een kruis maken over ‘een vredevol jaar’. Ik heb het uiteraard over die teringzooi in Frankrijk, die laffe trap in ons verlichte kruis. Als het regent in Parijs, dan druppelt het in Brussel zegt men. Dat belooft. De hamvraag (pun intended) : blijf je binnen, bang om nat te worden, of ga je naar buiten en snuif je de vrijheid op, de vrijheid om te doen, te laten en te zeggen waar je zin in hebt. Iedereen valt de laatste dagen over mekaar om het op te nemen voor de vrije meningsuiting – en niet meer dan terecht – maar waar waren de morele indignados toen men moslims opriep Salman Rushdie te vermoorden ? Ach ja, die had het nu toch wel gezocht zeiden de politiek correcten onbeschroomd. Waar waren de helden van vandaag toen Jyllands Posten letterlijk onder vuur lag ? Ja maar die gasten hadden toch wel kunnen weten waar ze aan begonnen deelden de multicultis ons mee tussen neus en lippen. Met de religie spot men niet mijnheer. Ook niet met de gebruiken die met religies samen gaan. Kijk maar naar Theo van Gogh. Had die het ook niet op zich af geroepen volgens de cultuurrelativisten ? Achteraf zag ik spijtig genoeg ook geen bordjes met ‘Ik ben Theo’ in het straatbeeld. Hopelijk moet ik er binnenkort geen gaan maken met ‘Ik ben Hans’.

Toen had ik het moeilijk met die selectieve verontwaardiging van de politiek correcten en de culturele relativisten die de media bevolkten. Het is nochtans niet moeilijk : de vrijheid van meningsuiting is één van de pijlers van onze moderne westerse democratie. Het vrij uiten van je gedachten en het vertolken van een mening kenmerkt het wezen van het zijn. Wordt die vrijheid beknot of ingeperkt dan wordt het einde van het Avondland ingeluid. Sommigen krijten dan dat het recht van vrije meningsuiting geen recht op beledigen inhoudt. Welnu, dit is een retorische val waar ik alvast niet intrap. Een belediging is namelijk gebaseerd op de interpretatie van de beledigde en bijgevolg kan er van het recht van beledigen geen sprake zijn, wel van het recht op beledigd te worden. En wie zou ik zijn om eender wie dit laatste te ontzeggen.

Een milde vorm van terughoudendheid zou op zijn plaats zijn als het gaat om ‘de anderen’ te sparen als het over hun fijngevoeligheid gaat met betrekking tot godsdienstige aangelegenheden. Geen moppen tappen of cartoons tekenen als er enige vorm van religie mee op de hak wordt genomen dus. Welnu, dat humor toch zou moeten worden gecensureerd omwille van – al dan niet religieuze – lange tenen bezorgt me koude rillingen.

Laten we een kat een kat noemen : humor is altijd ten koste van iets of iemand.

Dood de humor en je doodt de ziel van onze westerse samenleving. Daar ging het bij Charlie Hebdo over. Over niets meer of minder.

Charlie is dood, lang leve Charlie !

En om een zwaar betoog luchtig af te sluiten. Toen ik dit schreef moest ik onwillekeurig denken aan een jongetje die met een mandje vol schattige puppies in het park zijn waar aanprees aan een moslim. ‘Rasechte moslim puppies mijnheer’ zegt het ventje, ’50 euro het stuk en kijk eens hoe schattig, net geboren, hun oogjes zijn nog dicht’. De moslim, die honden maar niets vind, wandelt stug door.
’s Anderendaags ziet de moslim het ventje terug in het park en hoort hem zeggen : ‘Volbloed atheïstische pups mijnheer, 100 euro het stuk.’ De moslim vraagt verbaast hoe het komt dat het gisteren nog moslim puppies waren aan 50 euro ’t stuk en nu atheïsten aan 100 euro ’t stuk. Waarop het ventje droog antwoordt : ‘Afgelopen nacht zijn hun oogjes open gegaan’.

De foto hieronder heeft op het eerste zicht niets met het bovenstaande te maken maar kijk ietsje verder. Het is een vink. Een vogeltje beroemd om zijn zangkunsten. Maar wist je dat ze niet zo gek lang geleden die vinken blind maakten door hun ogen toe te schroeien, zodat ze beter zouden kunnen zingen ? Want zo stond het in een of ander geschrift. Het hoeft geen betoog dat er geen reet van klopte en, gelukkig maar, werd die barbaarse praktijk afgeschaft. Wat ik wil zeggen : open je mond, vooraleer men je ogen wil sluiten …

 

Vink-charlie

 

Le petit pont ? Moi aussi …

 

 

Tsjauw !

Tjerri

A Christmas Tail …

De anglofielen fronsten waarschijnlijk hun voorhoofd bij het lezen van bovenstaande titel, een Engelssprekende analfabeet niet te na gelaten. Om het maar niet te hebben over de gebotoxeerde dames en heren in ons midden. Maar goed, het is alweer kerstmis en we strijken even over ons hart. Vrede op aarde en zo, je weet wel. Op de achtergrond een muziekje, het geklingel en -klangel van servies, de geur van overdadig eten dat de cholesterol door onze aders en poriën perst.

Het enige dat ik zoals vorige jaren moet missen is het geknisper van sneeuw onder mijn schoenen als ik rond het huis loop. Een miezerig weertje is mijn deel en ik troost me met de gedachte dat de vogeltjes in mijn tuin best in hun schik zijn met dit zachte weer. Geen gevecht om de vele graantjes die hier ten huize gratis worden verschaft aan het fluitend gild.

Met dit in het achterhoofd en met onderstaande foto op het netvlies zag ik zo een syndicale actie geboren worden. Een gesyndiceerd vogeltje met het obligate rode hesje op de barricaden voor zijn gepluimde vrienden, voor een eerlijkere verdeling van de welvaart, opdat iedere vogel zijn graantje zou kunnen meepikken. Waar heb ik dit verhaal onlangs nog gehoord ?

 

roodborstje

 

Het bruggetje ? Merry X-mas darlin, wherever you are …

 

 

Happy X-mas !

Tjerri