USA road trip – Moab – Grand Canyon …

Another day, another trip down the road. Vroeg uit de veren, en met een – goor – ontbijt achter de kiezen de auto in. Een slordige 200 m verder stonden we al aan de kant om er een bakje fruit te kopen aan het kraam van een hyperkinetische verkoopster. Iedereen wil iets voedzaams naar binnen werken om aan te sterken na het chemische spul uit het hotel. Vandaag gaat het immers richting Grand Canyon en we kijken tegen een tripje van 550 km aan. Dwars doorheen Navajo gebied mijnheer. Getooid met onze zondagse pluimen en beschilderd met alle kleuren van de oorlogsregenboog klom mijn stam in ons stalen ros en karren maar.

Wat ons het meest is opgevallen en bijgebleven, is de rauwe armoede waarin de indianen – nog steeds – leven. We reden doorheen verschillende reservaten en zagen hoe de schoolgaande jeugd door een schoolbus werden afgezet op een stoffige afgelegen ruige plek. De kinderen moesten dan te voet nog honderden meters stappen in moordende temperaturen, doorheen de woestijn, tot bij een of andere onderkomen stacaravan. Ik waande me bij momenten in een filmdecor van David Lynch. Maar laten we het vooral leuk houden.

De aanloop naar de Grand Canyon is best wel impressionant te noemen. Om verwarring te vermijden wil ik er bij vertellen dat we kozen voor de ‘South Rim’ ofwel de aanloop via Tuba City – niet te verwarren met het lokale ensemble koperblazers – en Cameron. Ondergetekende had last minute nog een hut kunnen versieren in de Grand Canyon Village en daar was ons gezelschap niet echt rouwig om. Kan je niet logeren in ‘The Village’, dan ben je verplicht te overnachten in Cameron of Tusayan en dat scheelt in tijd dat je in het Nationaal Park kan doorbrengen. Voor de prijs moet je het niet doen. Voor de omgeving wèl. Je hebt er zelfs geen WiFi. Lees vorige zin nog maar eens, er bestaan inderdaad nog zo’n plekken. Onthaasten in een fantastisch decor is de boodschap. En dat hebben we ook gedaan. We lieten ons zelfs verleiden tot een avondvullende lezing over Captain John Hance, The Greatest Liar, en de eerste non-Native American resident van de Grand Canyon. Donkere tijden. Lekker om de Fuji X-Pro2 eens de limieten te laten opzoeken.

Het bruggetje? “White man came across the sea/He brought us pain and misery… We fought him hard, we fought him well/Out on the plains, we gave him hell.”

Ugh!

Tjerri

Advertenties

Auteur: Tjerri

55-jarige man uit Elewijt, het culturele epicentrum van Vlaanderen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s