Vlaamse koterij …

Hebben jullie een déjà-vu gevoel bij onderstaand kiekje? Proficiat! Je geheugen werkt nog. Of het nog in perfecte staat is laat ik in het midden. Ik postte in het verleden al een dergelijk plaatje maar dan onder meer dreigende weersomstandigheden. De autist in mij kon het niet laten en zie, één jaar later: “Here is Tjerri!” (mét Jack Nicholson stem). Blijft de vraag: zijn het dezelfde koten of zijn ze hernieuwd? Existentiële vragen voor grenen en andere planken waar slechts weinigen het juiste antwoord op weten.

Waar ik wel het antwoord op weet is de vraag: ‘Waar vind je de lelijkste kustlijn in de wereld?’. Vreemd hoe men een strook van 67 km, en afwisselend tot 500 m brede, mooi stukje wilde natuur kan verkloten. Om het woord verkrachten maar niet in de mond te moeten nemen. Gebetonneerde legbatterijen waarin de Pullum Humanus Vulgaris graag in samenhokt. Uiteraard met zicht op de obligate wandelautostrade ‘Den Dijk’, waar klein en minder klein grut achter het stalen stuur kruipt van een kwistax. Echt spannend wordt het als het witte kousenvolk met open sandalen zin heeft in een terrasje. Met een gezicht vertrokken tot ware doodsverachting ploegt het ideale gezin zich dan doorheen de mensenzee, ontwijkt het de would be Ayrton Senna’s in hun stalen kooien op wielen en ploft het neer in kunstrieten salonstoelen met schreeuwlelijk kussen en obligate etensresten. Eens neergezakt en nat van het zweet, triomfantelijk en windvrij kijkend doorheen een door zeezout aangeslagen glazen wand. Een vakantiekracht, lees niet zo fris uitziende student(e) die onderbetaalde klusjes uitvoert, sleept dan drank annex hapjes aan. Hoog op het lijstje vind je een Duvel voor mijnheer, wit koud wijntje voor mevrouw, fristi voor de (klein)kinderen en een portie mix voor de kleine honger. Zucht …

U raadt het. Dit moest even uit mijn systeem. Soms kan zoiets goed doen. Net zoals een tripje op zee. En ik doel dan niet op een geestverruimende staat na het likken aan mei ’68 postzegels, maar de zilte stampede van aanrollende golven op de tonen van het zingende stalen tuigage van een zeiljacht. En als je nog mee bent, enkel kijken over bakboord als je van oost naar west vaart en omgekeerd. Heeft alles met de verknipte Vlaamse kust te maken.

De koterij in de duinen hoef je niet te missen dankzij onderstaande foto. Geen dank …

Het bruggetje? Met Tomorrowland in het achterhoofd, een koud spel …

Met zilte groeten.

Tjerri

Advertenties

Auteur: Tjerri

55-jarige man uit Elewijt, het culturele epicentrum van Vlaanderen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s