When they go low …

De gevleugelde woorden van ene mevrouw M.O. uit de US of A kwamen me goed van pas voor het verzinnen van een titel. Te vermoeden valt dat ze, gezien het niveau van het huidige presidium in het verre Westen, zich op eenzame hoogtes bevindt. Voilà, hebben we het momentje actualiteit ook gehad.

Na de low key in de vorige post – u raadt het al – komt de high key aan bod. Ik zou de vorige post dan ook gewoon kunnen kopiëren en ‘low’ door ‘high’ vervangen. En dat ga ik ook doen …

Een goede high key portret foto voldoet aan de volgende kenmerken:
– overwegende witte tonen (neem gerust maar meer dan 75 % in het rechtste kwart van je histogram)
– geen donkere tonen (niets in het uiterste linkse kwart van je histogram)
weinig middentonen
– kritiek punt: altijd detail in je lichte partijen behouden
– zorg dat de aftekening tussen model en achtergrond nog subtiel te ontwaren is
– geen (fotografisch) wit of uitgebrande delen in de foto, of technisch gesteld: geen RGB waarden 255,255,255. Zelfs niet je achtergrond. Als het moet -zet je kleurenpipetje er in PS op en meet.

Een aandachtige lezer, en uit zijn commentaar af te leiden iemand die weet waarover hij praat, merkte op dat de foto technisch best beantwoorde aan het beoogde doel (low key nvdr.) maar dat de communicatie met het model etwas mank was en daarom beter kon. Volmondig mee eens. Ik heb ook bewust vermeden het beeld te pimpen door te gaan schuiven met de curves, ‘blur’ of ‘glow’ toe te voegen, of te werken met allerlei ‘artistieke’ digitale filters en diens meer. Mijn initiële bedoeling was dan ook te focussen op het technische en minder op het inhoudelijke: een sprekend portret. Puur met lichtmeter en de techniek verfijnen om op het randje van het technische mogelijke te geraken én dit ook nog kunnen overbrengen op de uiteindelijk print. Dat ik er in geslaagd ben om dit te realiseren, daar moet je me wel op mijn woord geloven maar anderen delen mijn bevindingen. Een tweede aandachtspunt was om het uiteindelijke resultaat en beeld zodanig om te zetten dat jullie via de internet autostrade en op een blog de foto op het scherm ook nog kunnen evalueren. Je weet niet hoeveel detail en info er verkloot wordt door zo maar een jpeg op het internet te posten. Er zit een hele omzetting achter vanuit de ene kleurruimte naar de definitieve internetversie en het nodige opscherpen voor de doelafmetingen. Die uitleg bespaar ik jullie. Dappere mensen dat jullie al zo ver gekomen zijn met lezen.

Hier dan het beeld in kwestie. Een albino neger had ik niet zo direct tot mijn beschikking dus …

high-key

Het bruggetje? Gepaster vond ik niet …

Volgende keer gaan we door op het elan en bekijken het vlinderportret …

Tsjauw!

Tjerri

Advertenties

Auteur: Tjerri

55-jarige man uit Elewijt, het culturele epicentrum van Vlaanderen.

8 gedachten over “When they go low …”

    1. Aan het leeggoed misschien ? We zullen mekaar moeten missen de volgende weken wegens technisch werkloos. Schuld van die vermaledijde Tournée Minérale …

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s