I AM CHARLIE …

De nieuwjaarswensen echoën nog op mijn net- en trommelvlies en ik kan al een kruis maken over ‘een vredevol jaar’. Ik heb het uiteraard over die teringzooi in Frankrijk, die laffe trap in ons verlichte kruis. Als het regent in Parijs, dan druppelt het in Brussel zegt men. Dat belooft. De hamvraag (pun intended) : blijf je binnen, bang om nat te worden, of ga je naar buiten en snuif je de vrijheid op, de vrijheid om te doen, te laten en te zeggen waar je zin in hebt. Iedereen valt de laatste dagen over mekaar om het op te nemen voor de vrije meningsuiting – en niet meer dan terecht – maar waar waren de morele indignados toen men moslims opriep Salman Rushdie te vermoorden ? Ach ja, die had het nu toch wel gezocht zeiden de politiek correcten onbeschroomd. Waar waren de helden van vandaag toen Jyllands Posten letterlijk onder vuur lag ? Ja maar die gasten hadden toch wel kunnen weten waar ze aan begonnen deelden de multicultis ons mee tussen neus en lippen. Met de religie spot men niet mijnheer. Ook niet met de gebruiken die met religies samen gaan. Kijk maar naar Theo van Gogh. Had die het ook niet op zich af geroepen volgens de cultuurrelativisten ? Achteraf zag ik spijtig genoeg ook geen bordjes met ‘Ik ben Theo’ in het straatbeeld. Hopelijk moet ik er binnenkort geen gaan maken met ‘Ik ben Hans’.

Toen had ik het moeilijk met die selectieve verontwaardiging van de politiek correcten en de culturele relativisten die de media bevolkten. Het is nochtans niet moeilijk : de vrijheid van meningsuiting is één van de pijlers van onze moderne westerse democratie. Het vrij uiten van je gedachten en het vertolken van een mening kenmerkt het wezen van het zijn. Wordt die vrijheid beknot of ingeperkt dan wordt het einde van het Avondland ingeluid. Sommigen krijten dan dat het recht van vrije meningsuiting geen recht op beledigen inhoudt. Welnu, dit is een retorische val waar ik alvast niet intrap. Een belediging is namelijk gebaseerd op de interpretatie van de beledigde en bijgevolg kan er van het recht van beledigen geen sprake zijn, wel van het recht op beledigd te worden. En wie zou ik zijn om eender wie dit laatste te ontzeggen.

Een milde vorm van terughoudendheid zou op zijn plaats zijn als het gaat om ‘de anderen’ te sparen als het over hun fijngevoeligheid gaat met betrekking tot godsdienstige aangelegenheden. Geen moppen tappen of cartoons tekenen als er enige vorm van religie mee op de hak wordt genomen dus. Welnu, dat humor toch zou moeten worden gecensureerd omwille van – al dan niet religieuze – lange tenen bezorgt me koude rillingen.

Laten we een kat een kat noemen : humor is altijd ten koste van iets of iemand.

Dood de humor en je doodt de ziel van onze westerse samenleving. Daar ging het bij Charlie Hebdo over. Over niets meer of minder.

Charlie is dood, lang leve Charlie !

En om een zwaar betoog luchtig af te sluiten. Toen ik dit schreef moest ik onwillekeurig denken aan een jongetje die met een mandje vol schattige puppies in het park zijn waar aanprees aan een moslim. ‘Rasechte moslim puppies mijnheer’ zegt het ventje, ’50 euro het stuk en kijk eens hoe schattig, net geboren, hun oogjes zijn nog dicht’. De moslim, die honden maar niets vind, wandelt stug door.
’s Anderendaags ziet de moslim het ventje terug in het park en hoort hem zeggen : ‘Volbloed atheïstische pups mijnheer, 100 euro het stuk.’ De moslim vraagt verbaast hoe het komt dat het gisteren nog moslim puppies waren aan 50 euro ’t stuk en nu atheïsten aan 100 euro ’t stuk. Waarop het ventje droog antwoordt : ‘Afgelopen nacht zijn hun oogjes open gegaan’.

De foto hieronder heeft op het eerste zicht niets met het bovenstaande te maken maar kijk ietsje verder. Het is een vink. Een vogeltje beroemd om zijn zangkunsten. Maar wist je dat ze niet zo gek lang geleden die vinken blind maakten door hun ogen toe te schroeien, zodat ze beter zouden kunnen zingen ? Want zo stond het in een of ander geschrift. Het hoeft geen betoog dat er geen reet van klopte en, gelukkig maar, werd die barbaarse praktijk afgeschaft. Wat ik wil zeggen : open je mond, vooraleer men je ogen wil sluiten …

 

Vink-charlie

 

Le petit pont ? Moi aussi …

 

 

Tsjauw !

Tjerri

Advertenties

Auteur: Tjerri

55-jarige man uit Elewijt, het culturele epicentrum van Vlaanderen.

4 gedachten over “I AM CHARLIE …”

  1. En wat hoor je nu ? Vooral geen polarisatie !! Maar wie is begonnen met polarisatie ? Mannen en vrouwen apart in het gemeentezwemdok; Uitsluitend hallal eten in de kantines van de VUB (nog wel !), enz. enz.. enz.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s