Jan Blomqvist …

Jan Blomqvist, die bovenaan de affiche prijkte van de Elektronik Sunday, is geen Zweed. Hij is een Duitser. Voilà. Daarmee is dit ook duidelijk.

Geboren in de jaren ’80 is hij uitgegroeid tot een bekende Berlijnse soloartiest en bandleider. Met zijn dromerige zang en eenvoudige beats kan je Jan de uitvinder van de Concerttechno noemen. Hij en zijn band spelen dansbare electro-pop en als solo artiest maakt hij Clubsoul. De andere leden van zijn band zijn Christian Dammann (drummer), Felix Lehmann (pianist), en Ryan Mathiesen (lyrics).

Als kind heeft Jan nooit gehuild, enkel gezongen. Zijn hippie ouders vinden dit best goed en schenken hem zijn eerste gitaar. Hij ziet zichzelf eerder als een Mick Jagger dan als een Keith Richards en al vlug richt hij in Nedersaksen zijn eerste band op in een stacaravan .

Dan komt de Punkmuziek, muzikaal nogal destructief van aard en weinig opbouwend. De salarissen van de eerste optredens worden gelijk in een versterker geïnvesteerd. In de schoolband vind je hem niet terug, hij vindt de muziek – entschuldigen Sie meine Deutsch – Scheiße. Op zijn 21, als student luchtvaart-en ruimtevaarttechniek, ontmoet hij techno DJ’s. Hierdoor realiseert hij zich dat muziek maken ook een beroep kan zijn. Leraar worden is veel riskanter, zeker als je ’s ochtends niet wilt opstaan. ”

Overdag slaapt Jan en ’s nachts wroet en zwoegt hij urenlang op zijn tracks. Hij klust bij als barman in het weekend en gaat op ‘studiereis’ naar Radiohead, Open Airs, Bar25, After Hours. Uiteindelijk breekt hij dan toch door door vast te houden aan zijn eigen formule : “Doorbreek de verveling in de clubs, breng het concertgevoel naar de dansvloer met eenvoudige zang en mini-verf beats. Ent de Rock’n Roll spirit op het clubgevoel, houd alles eenvoudig en het breng finesse aan in de details. ”

En dan ontploft het : 2011 Fusion Show voor 3000 mensen, releases op Dantze en Stil vor Talent. 2012, het Rooftop Concert in Week-End. De YouTube-video werd een miljoen keer bekeken. 250 optredens in drie jaar. Jan herinnert ze zich nog allemaal : Moskou, Parijs, Istanbul, New York, Rome, Kopenhagen, Brussel, Amsterdam, Milaan, Athene, Boedapest, Beiroet, Tunis, Napels, Boekarest, Warschau, Zürich, Marseille, Montpellier, Thessaloniki, München, Wenen, Londen …

“En hoe klinkt het dan ?” hoor ik je vragen. Misschien kan je zijn sound het best omschrijven als een mix tussen Radiohead, Muse, Modi Bill, Staphan Bodzin en James Holden. Een perfect evenwicht tussen melancholie, melodieuze electro-pop en euforische minimalistische techno. Muziek is emotie en zeker bij elektronische muziek is het overbrengen van die emoties makkelijker wanneer je een warm en organisch geluid hanteert. Dat is trouwens misschien zelfs de essentie van deep-house. De sounds die hij gebruikt zijn 100% van zijn eigen hand en dienen als ondersteuning voor zijn kristalheldere stem. De combinatie is ronduit verbluffend en zorgt ervoor dat de muziek als totaalpakket simpelweg klopt, leeft en af is. De muziek is emotioneel, eerlijk, authentiek, verfrissend en met leuke details. Je kunt nooit weten of hij moest lachen of huilen. Als je twijfelt, moet je dansen.

Over zijn optreden op Stage1800 was iedereen het roerend eens. In drie woorden : FAN-TAS-TISCH. Van op het podium zag je een mensenzee meedeinen op de tonen van ‘Time Again‘, Something Says‘, ‘Ink‘, ‘Keep Control‘ of ‘Black Hole Nights‘, om er een paar te noemen. Het publiek schreeuwde zich schor na hun set van anderhalf uur en ze werden beloond met nog een paar bisnummers. Een zichtbaar opgetogen Jan liet optekenen dat het Vilvoordse publiek top was en wie ben ik om hem tegen te spreken.

Het tweedaagse festival zit er op en te horen aan de reacties van het talrijk opgekomen publiek – op TV spraken ze van 4.200 toeschouwers over twee dagen – was het een succes. De onuitgegeven formule, één dag R&R en de andere Elektronik, was een gok maar het was er eentje die de moeite heeft geloond. Dit schreeuwt om een vervolg en ik verheug me al op de editie 2015. Deze jongen zal bij leven en welzijn terug op post zijn …

 

 

Die Brücke ? Voor de headliner heb ik deze keer een video opgesnord …

 

 

So Gott will, bis zum nächsten Jahr !

Tjerri

Advertenties

Auteur: Tjerri

55-jarige man uit Elewijt, het culturele epicentrum van Vlaanderen.

6 gedachten over “Jan Blomqvist …”

  1. En hiermee is het definitief voorbij. Complimenten voor de verslagen, maar dat je een vlotte pen hebt, wist ik al. Ik heb er in elk gevangen van genoten, van het festival zelf en van het nalezen. Succes nog met de ruimte.
    Christel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s