Paleis …

Je moet die koninklijke toestanden in perspectief kunnen bekijken. Maar hoe ik mijn kont en andere uitsteeksels draaide, ik bleef me verbazen over ‘het midden’. Zoek zelf waar het aan ligt. Ik gun jullie het aha-moment. Vreemde jongens en meisjes die Scandinaven. Meer bepaald de Denen in dit eigenste geval. Mocht je je nog afvragen van wie dit stulpje is, pieker dan maar niet langer. De Deense schone Margaretha II van – jawel ! – Denemarken heeft er haar domicilie. Hopelijk hoeft ze zelf niet in te staan voor het dagelijks rondje stofzuigen. Zou ze nationalistisch denken en er een Nilfisk op na houden denk je ?

Perspectief

Toen ik dit stukje klaar had las ik in afwachting van publicatie een gekende Belgische krant en stuitte op onderstaande foto. Herkennen jullie het ? Vast en zeker. Toeval bestaat niet. Nu vraag ik me af of deze foto een oordeel velt over de mijne en hoe ik dit moet interpreteren ? Een schijtfoto of vertelt ze eerder iets over mijn dagelijks leven. Een hondenleven denk ik er dan graag bij.

Hond paleis

Het obligate bruggetje. Stofzuigen leent zich voor de nodige grapjes. Je moet er soms wel de nodige energie voor opbrengen om ze te snappen …

Tot in den draai !

Tjerri

Hallo ? …

It’s me … Was voor de hand liggend en ik kopte gewoon binnen. Is eens iets anders dan onze Rode Duivels. Die zijn financieel dan wel binnen maar ze liggen wel buiten. De ondraaglijke lichtheid van het voetbal als het ware. Donkere wolken trekken momenteel samen boven de opgehemelde vaderlandse trots. En over wolken en lichtheid gesproken, dit beeld wou ik digitaal bewaren voor het nageslacht. Fotoapparaat had ik niet bij dus moest ik maar met de slimme telefoon aan de slag. De beeldkwaliteit valt best mee nadat ik het door de digitale doka had gepleurd. En zeggen dat Mrs. Z. ergens aan de horizon het zilte schuim op haar lippen proeft, wind in de zeilen en de natte haren. Nee mijnheer of mevrouw, een echte zeeman, dan wel -vrouw, vreest de zee niet, hij of zij heeft er wel respect voor. En wij dan weer voor hen.

Nieuwpoort

Het – pun intended – (zee)bruggetje dan maar. Fotootje ‘s morgens genomen. Ogen sluiten, lekker achteroverleunen en met wat verbeelding kan je zelfs de zee ruiken …

Hooiah ! *

Tjerri

 

* From Wikipedia, the free encyclopedia
Hooyah is a word used in the United States Navy to build morale and signify verbal acknowledgment.

1.4 …

Da’s groot ! Een fotograaf weet waarover ik het heb. De 1.4 is het diafragmagetal van mijn geliefde 85 mm AF Nikor. Old style, ladies and gentlemen. En het is de oerdegelijke en ‘ijzer’sterke metalen versie. Retescherp en een DOF om van te smullen. Ten bewijze onderstaande foto. Scherpstellen op eerste oog, opendraaien tot 1.4 en er boenk op.

Aangezien ik het had over ‘Old style’ kon ik het ook niet nalaten de Fuji toning na te bootsen. Je weet wel, toen er nog filmpjes in het fototoestel moesten worden gepleurd. Good old days …

En hierbij is de cirkel rond want ondergetekende post dit op zijn eigenste verjaardag. Alweer een jaartje ouder. En nu allemaal … hip hip … hoera ! (x3)

zoe juli

Het bruggetje ? Bwa, op zo’n dagen voel je je een held voor één dag …

Slu !

Tjerri

Ben(s)(z)in(e) …

Een hoop haakjes en ogen in de titel. Handig is dit om een verhaal aan op te hangen. Wie schrijft op welke manier benzine en waarom ? “Who the f*ck cares” hoor ik jullie denken en misschien hebben jullie wel gelijk. Maar omdat ik het niet laten kan … Benzine werd in 1833 bereid uit benzoëzuur en een sterke base door een Duitse scheikundige Eilhard Mitscherlich en die prompt de resulterende stof ‘Benzin‘ noemde. Een vakgenoot hernoemde dit naar Benzol wegens de slechte connotatie door de -in uitgang (heb je em ?) met strychnin en chinin. Vanaf dan werd een niet exact omschreven mengsel van lichte koolwaterstoffen uit koolteer of ruwe olie bereid ‘Benzin’ genoemd door den Duitschen mensch.

Hetgeen mij met mits een ommetje brengt bij de volgende foto. Een ‘bensinstation’ ergens in het dorpje Vimmerby in het noorden van Småland (Zweden). Ik vond het zo’n cool zicht dat ik die foto moest maken. De gedesatureerde kleuren passen er wel bij. De jonge Viking maakt het plaatje compleet.

Blomgren bensinstation

Het bruggetje is een binnenkoppertje. Vrijdag zag ik hen nog aan het werk op de wei van Werchter. De smile zit nog op mijn gezicht …

Tschuss !

Tjerri

Hmmm …

De examens zitten er op en wat nu gedaan ? Een dilemma waar menig hoofd over wordt gebroken tijdens deze periode van het jaar. Traantjes worden geplengd, het weze het van geluk of verdriet, maar het zwarte gat van de schoolvakantie wenkt. Eenmaal de poort door weegt het hoofd niets meer. Alsof het een uitgeknepen spons betrof, spoelt de opgeslagen leerstof uit de grijze massa weg, ruimte creërend voor de leuke vakantieherinneringen die er staan aan te komen. Met de ogen knipperend, hand erboven als een gestileerde indiaan – of is Native American politiek correcter – turend naar de vakantie einder. Klaar om de wereld te bestormen, waar dan ook, want je kan maar beter een slag om de arm houden. De slag om Omaha Beach wordt verlegd naar een andere beach. De strijd wordt er niet minder om. Ingeoliede en afgetrainde lijven, sixpacks en uitgestoken borsten, eventueel met siliconen in een ondersteunende rol. Grijpgrage blikken in de schaduw van trendy zonnebrillen met gespiegelde glazen.

De ondraaglijke lichtheid van het bestaan.

Hmmm

Bruggetje ? Oogjes dicht en gewoon luisteren …

Cheers mate !

Tjerri

 

Pjeirefretters …

‘Watte ?’ hoor ik u denken. Met u bedoel ik dan de niet-Vilvoordenaar. Dé Vilvoordenaar weet uiteraard dat ik het over hem heb. Vergeet de ‘h’ niet aan te blazen bij het hardop lezen van de vorige zin. Maar dit terzijde. Welnu de Pjeirefretters van Vilvoorde kijken elk jaar uit naar de ‘Landbouwprijskamp’ ofte de Jaarmarkt van Vilvoorde. Honderden dieren worden dan door hun fiere eigenaars tentoongesteld en de publiekstrekker is dan het Brabants trekpaard.

Op de Rooseveltplaats kan je deze prachtdieren van nabij bewonderen en op het Tyndaeleplein kan je ze zelfs aan het werk zien in de wedstrijden voor ‘bereden Belgisch trekpaard en aangespannen‘. Noem maar man en paard. De hoefsmid geeft er van jetje alsof het een formule 1 wedstrijd betrof. Het gaat er alleen iets minder snel aan toe.

 

 

Het bruggetje ? Makkelijk zat en bovendien nog Vlaams ook …

 

 

Tsjauw !

Tjerri

Het Sportimonium …

Het vroegere strandgebouw werd opgetrokken aan het strand – de plage in ‘t schoon Nederlands –  naar een ontwerp van Maxime Wynants. Er waren verschillende eet- en drankgelegenheden in ondergebracht evenals 200 omkleedruimtes en een verhoogde promenade. Het gebouw werd voor een compleet verval behoedt door het vroeger Bloso (nu Sport.Vlaanderen), compleet gerestaureerd en omgebouwd tot een museum gewijd aan sport. De bekroning van dit staaltje renovatiekunst kwam er in 2011 toen het Sportimonium erkend door en opgenomen werd in het Olympic Museums Network (OMN). Zelfs Jacques Rogge kwam er goedkeurend mompelend een hapje en tapje nuttigen.

Het gebouw heeft mij van kindsbeen af al kunnen bekoren. Als je houdt van dit soort architectuur kom dan zeker eens een kijkje nemen. Enne, vergeet je fototoestel niet. Een weetje met betrekking tot deze foto : HDR na zonsondergang met sluitertijden van + 30 sec. ! Er stond zelfs een 6-tal mannen te voetballen. Un éléphant ça trompe énormément …

Reportage onderwerp-2

Le petit pont dan maar. Mag het eens eentje zijn met betrekking tot de actualiteit ? Op het moment van dit schrijven zit ik nog na te hijgen en te – pun intended – zweten van de overwinning op de Zweden  …

Daar is ! Goaoaoaoaoaoaoaoal ! … Voilà, dit moest uit mijn systeem. Tsjauw !

Tjerri