Feeds:
Berichten
Reacties

Spring …

Het was me nooit eerder opgevallen, de Engelse etymologische link tussen de lente en de hyperactieve staat van de natuur. Spring is in the air – mop met een baard van hier tot in Dover – en iedereen ontwaakt uit zijn winterslaap. De lente kondigt namelijk ook de minder leuke examenperiode aan. Mr. Z. en Mrs. L. brengen meer tijd dan hun lief is achter hun bureau. Mrs. C. pendelt als een vlo met adhd tussen thuis, werk en academie en ondergetekende … Tja, ondergetekende moet ook zijn foto’s aanleveren. Echter sta ik er ieder jaar bij als Jon Snow in Game of Thrones die ‘The Wall’ voor de eerste keer aanschouwt, somber voor me uitkijkend en mompelend ‘Winter is coming’. Maar kijk, het stof is gaan liggen na 3 weken intens bewerken, fotoarchieven van een gans jaar doorploegen, vloeken, sloten koffie en eindeloze playlists op Spotify beluisterd te hebben. Benieuwd wat er op het gegeerde papiertje zal staan. Dit jaar worstelde ik de specialisatiemodule ‘Ruimte’ door.

Opdracht 1 : 3 landschappen met 50 mm lens en met sterke thematiek

“It’s often about the simple things, isn’t it? Painting and photography are first about seeing, they say. Writing is about observing. Technique is secondary. Sometimes the simple is the most difficult.”

Linda Olsson

Op het zicht banale foto’s maar als je nader kijkt zie je parallellen tussen de beelden en versmelten horizontale lijnen haast naadloos. De kleuren lijken van de ene foto naar de andere over te lopen. Een knipoog naar Andreas Gursky die me met Rhein II van mijn sokken blies en me inspireerde tot het maken van dit drieluik.

 

 

Opdracht 2 : maak 4 beelden van hetzelfde landschap onder 4 verschillende (atmosferische) omstandigheden

“To the complaint, ‘There are no people in these photographs,’ I respond, There are always two people: the photographer and the viewer.”

Ansel Adams

 

Opdracht 3 : Stedelijke ruimte en hoe de mens er in functioneert

“Photography helps people to see.”

Berenice Abbott

Stedelijke ruimte is een anachronisme omdat er simpelweg geen ruimte is. Buiten hier en daar een per- of parkje is alles volgebouwd, gebetonneerd dan wel geasfalteerd. De ‘ruimte’ die er soms is wordt onmiddellijk opgeëist door gemotoriseerd verkeer. Als bloedcellen stromen ze door de stedelijke aders, netjes omgeleid door verkeersrotondes. Als het verkeer er niet meer is lijkt het  leven weggevloeid uit de stad.

 

 

Opdracht 4 : Natuurlijk landschap met menselijke interferentie

“Sharpness is a bourgeois concept”

Henri Cartier-Bresson

Ongerepte uitgestrekte landschappen zijn amper nog te vinden in ons land. Daarom ging ik op zoek naar menselijke elementen die de ‘brug’ kunnen slaan tussen natuur en stad.

 

 

Opdracht 5 : Fotografeer 3 verschillende interieurs van 3 verschillende gebouwen waarbij het stijlkenmerk van de architect naar voren komt.

“The whole point of taking pictures is so that you don’t have to explain things with words.”

Elliott Erwitt

Atelier K. is een architectenbureau waar ecologisch bouwen en verbouwen centraal staat. K. VdV. – bezieler en oprichter – is een architect die zijn handtekening nalaat in de vorm van Diegemse zandsteen. De link tussen bouwmateriaal, bouwgrond en het bouwwerk, letterlijk uit de grond getrokken. De stenen zijn steeds recuperatiemateriaal want al de zandgroeven zijn reeds lang gesloten. Uit het verleden verrijst de toekomst en bestaat het heden.

 

 

Het bruggetje ? Hopelijk komt het geheel over bij de jury zoals ik het bedoeld heb. “Are you with me ?” En voor al de anderen … veel succes met de examens !

 

 

Baai, baai, koeienlaai !

Tjerri

Jessica …

De vamp waar Roger op verliefd werd heette Jessica. ‘En dan ?’ hoor ik u verzuchten. Niets. Gewoon een zinnetje om het virtuele ijs te breken. Het beeld behoeft dan ook geen verdere uitleg. Mrs. L. in de sporen van Mrs. Z. Incestueel kopieergedrag. Alhoewel ik betwijfel of zulk een beschrijving bestaat, laat staan dat ze op goedkeurend gemompel kan rekenen van een roedel sociologen bij het aanschouwen van onderstaande foto. Maar laat dit geen belet vormen om zelf af- dan wel goedkeurend te grommen. Ikzelf ga ondertussen mijn territorium afbakenen. Mental note to myself : bril terug naar beneden te doen ! …

 

Jessica

 

Ze britsj ? De zusjes mochten kiezen. Tot mijn verbazing was er vlug een consensus …

 

 

Baai, baai, koeienlaai !

Tjerri

Roger …

Roger Rabbit en Jessica staan nog altijd in mijn geheugen gegrift. Soms roept een beeld een ander op. Roger en Jessica revisited dus en ‘klik’, nu staan ze op mijn harde schijf gegrift … Mrs. Z. leek het alvast leuk te vinden.

 

Roger

Het bruggetje ? Bright Eyes leek me te melig dus daarom eentje voor alle ‘Rogers’ van deze wereld …

 

 

Tsjauw !

Tjerri

 

De kop is er af voor Stage1800 editie 2015. De 9de editie al van dit Vilvoordse Stadsfestival. Er werd afgetrapt met een persconferentie in de namiddag en ‘s avonds werden de trappelende veulens los gelaten in de Kruitfabriek. Dit jaar werd er voor een duale aanpak gekozen in samenwerking met Mekitburn. Op één podium mochten de Jonge Veulens hun kunnen tonen en op het andere podium mochten de Jonge Helden hun ding doen.

Bij de Jonge Veulens werden de Waalse jongens van Thyself tot winnaar gekroond en Tommy Green and The Blue Machine werd tot Lokale Held gekozen.

Ondergetekende kende een leuke avond met een variëteit aan beginnende talenten ondanks dat mijn persoonlijke favorieten niet wonnen. Ik had namelijk Massa Nobu (JV) en Beats and Breakfast (LH) bovenaan mijn lijstje staan. Wie Thyself aan het werk wil zien kan dat op Stage1800 dat plaatsvindt op 29 augustus dit jaar.

Enne, wil je meer weten over Stage1800 aarzel dan niet en klik door naar hun website. Je kan als ‘Early Bird’ op de website al je inkom tickets bestellen met een leuke korting. Of je kan een bezoekje brengen op hun Facebookpagina.

 

 

Het bruggetje ? Moeilijk als je met zoveel groepen zit. Een shoot out als het ware. Een nieuwe western …

 

 

Baai baai koeievlaai

Tjerri

No man’s land …

De omgeving van Klabbeek ligt erbij als een getormenteerd landschap. Een uitgedroogde puist in een ooit mooi glooiend landschap. Daar waar de industrie bloeide en eens uitgebloeid de omgeving, gellitekend achterliet. Hier en daar een onderkomen gebouw achterlatend als stille, eenzame maar vooral trieste getuigen van een mooi verleden. Door de gebroken ruiten blik je naar de typische arbeiderswoningen die netjes werden ingeplant dicht bij de fabriek en de spoorlijn. De oude habitat van de toen gelukkige industriële loonslaven die nu de nazaten herbergen die het moeten hebben van herinneringen. Il fut un temp …

 

Station

 

Het bruggetje ? Een zwaar kruis om te dragen. The lights are on, but everyone’s gone and it’s cruel …

 

 

Tsjauw !

Tjerri

Imitatie …

Het warm water een tweede keer uitvinden is onmogelijk. Dus danken we de anonieme uitvinder telkens weer we een aangename douche nemen. Of een bad. Buurtje leen spelen, over de haag kijken, zeg maar ‘imiteren’ of ‘kopiëren’ is een grijze zone. Eentje dan met meer dan vijftig tinten. Als je foto’s maakt wordt originaliteit altijd beperkt tot het onderwerp en hoe je het in beeld brengt.

Dit impliceert – omdat de meeste onderwerpen al behandeld zijn – dat de creativiteit van de fotograaf bepaalt hoe het onderwerp in beeld wordt gebracht.

Eén van de beelden die me ooit paf heeft doen staan is ‘Rhein II’. Als je de kans krijgt : ga dit zien ! Klinkt als een belegen vooroorlogse slogan maar ik kan het beeld misschien wel beschrijven maar dit zou onrecht doen aan het ‘kunstwerk’. Dit als excuus voor onderstaand beeld. Soms word ik dwangmatig naar dezelfde framing van het onderwerp getrokken. Spijtig genoeg mis ik het talent van Gursky maar ik troost me met de gedachte dat ik ook 3 decennia keepte zonder het talent te hebben van een Courtois en dat ik er toch veel lol aan beleefd heb. En mijn vrienden ook. En laat dat nu mijn uiteindelijke doel zijn van mijn fotografie …

 

Rhein

 

Het bruggetje ? Mrs. L. vond dit het er perfect bij passen. I’m the dark in need of light …

 

 

Baai baai koeievlaai !

Tjerri

Poortret …

Best grappig als je even stilstaat bij de creativiteit die de homo sapiens aan de dag legt om zijn eigendom af te sluiten van de buitenwereld. Je hebt deuren, hekken, afspanningen, poorten en de lijst is eindeloos. Als fotograaf sta je dan soms te kijken en wordt iets lelijks door de lens iets moois. Of iets dat de moeite is en blijft om naar te kijken. Wat me brengt bij onderstaand beeld. Er zijn onwaarschijnlijk veel mensen hier aan voorbij gelopen. Denk ik dan. Een denkende fotograaf die met één klik het verhaal afmaakt.

Acta fabula est.

Je moet er verder niets achter zoeken. Alhoewel. De aard van het beestje en nieuwsgierigheid weet je wel. Maar dat laat ik dan weer aan de kijker over …

 

Gate

 

Het bruggetje ? Luidop denken …

 

 

Baai baai koeievlaai !

Tjerri

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 46 andere volgers