Mrs. L. moest zaterdag de obligate wedstrijd van het jaar in het verre Vlamertingen afwerken. Deze keer had ik gezworen om zeker Tyne Cot Cemetery te gaan bezoeken en enkele foto’s te maken. Er woont hierboven echter iemand die er keer op keer een stokje voorsteekt. Deze keer kwam het stokje in de vorm van sneeuwvlokjes. Het begon stilletjes te sneeuwen toen we vanuit Vlamertingen naar Passendale reden. Ter plekke begon het harder te sneeuwen en van fotograferen bleek alras minder en minder sprake. Daar waar de graven stille getuigen waren van de oorlogswaanzin was ik getuige van de eerste sneeuw. Ten bewijze, het uitzicht vanop het kerkhof op zaterdagnamiddag …
En zo zal het er tijdens den grooten oorlog hebben uitgezien …
Het bruggetje ? Om te fotograferen heb je licht nodig. En als het sneeuwt … Eén van de mooiste songs van dit moment. Geniet van het beeld, de tekst en de muziek …
Slu !
Tjerri
Jij zag meer sneeuw dan wij
Als ik mij over jouw wit ademende sneeuwvlakte begeef, heb ik wat te doen: het overdenken van een geschiedenis en dan rap naar huis voor warme koffie en een lied.
Groet!
Beter weer kun je eigenlijk niet hebben, met zo’n uitstapje. Mooi gemaakt hoor!
Het is vlameringE, Tjerri, ngE (zonder -n) !!! Had je met mijn achternichtje kunnen wedstrijd doen, is dit jaar wel gestopt met turnen