Sommige scherpe geesten lieten me weten dat het akelig stil was rond het vervolg van de gevleugelde inline hockeyers. Klopt. Ondergetekende is na de die bewuste wedstrijd thuisgekomen met een lelijk opgezwollen voet. Om het verhaal kort te houden : het eindigde met helse pijnen, ziekenhuis en allerlei ontsteking- en andere remmers. Blij toe dat mijn voet ellende achter de rug is …
Schets mijn verbazing toen ik S. uit D. kont deed van mijn verhaal en in plaats van een “och arme” een “ik ook … maar dan erger” te horen kreeg.
Yup de nummer 87 is afgelopen zondag tijdens de wedstrijd ongelukkig ten val gekomen en kan het voor minstens 3 maanden schudden. Met dubbele beenbreuken lacht men niet mijnheer.
De volgende foto’s zijn er om hem een hart onder de riem te steken. Een eresaluut aan een Lapwing met een gebroken vleugel …
I''l be back ...
Het bruggetje ? Hier kan er maar ééntje op zijn plaats zijn. Dè sporthymne bij uitstek. Number 87, this one is for you …
Ik ben er zeker van dat S. deze klap wel te boven komt. Binnen een paar maand kunnen we er om lachen. Met een pint in de hand …
Schol !
Tjerri
